Խոզը գրամոլ, խոզը մրամոլ` անվերջ փնտրում է մեղքերն ուրիշի... ինքն իբր թե` «սուրբ», «Չքնաղ մի ասուպ», երբ մասնակիցն է աղբի ու գարշի...

Ըստ Փաշինյան Նիկոլի, ինքը «դե յուրե կարգավիճակով ամուսնացած չէ, ո՛չ ԶԱԳՍ-ով, ո՛չ եկեղեցով»:

Արևմտյան և թուրքական ամբողջ պրոպագանդան ցնծում է սիրիական իրադարձություններով, հիմնականը Եվրոպայի էներգետիկ դիվերսիֆիկացիան է գազի տեսքով՝ Կատարից, և Թուրքիայի «պատմական» տարածքների «ազատագրումը»: Թուրքիայում ցնծությունն այն աստիճանի է հասել, որ խոսում են 82-րդ նոր նահանգի մասին՝ Հալեպ կենտրոնով:

Քանի որ Փաշինյանի սուտ խոսելն առավել տպավորիչ, առավել հիշարժան է դառնում, երբ խոսքը վերաբերում է ճանապարհաշինության, շինարարության վերաբերյալ խոստումներին (շատ ավելի աղետաբեր դեպքերի վերաբերյալ ստախոսությունը, ցավոք, այնքան էլ չի տպավորվում), և քանի որ կարճ ժամանակ առաջ կառավարության նիստում նա վրդովված խոսում էր այն մասին, որ խոստացված ժամկետներում որևէ կառույցի կամ ճանապարհի շահագործման չհանձնելը նշանակում է, որ ինքը սուտ է խոսում, ապա ստիպված ենք հերթական անգամ արձանագրել, որ նա սուտ է խոսում։

COP29-ի ավարտից անմիջապես հետո Ադրբեջանը դատարան է ուղարկում Բաքվում ապօրինաբար պահվող Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության և մյուս ռազմագերիների դատական գործերը...

Արևմուտքը Ռուսաստանի դեմ պատերազմում անցնում է հին փորձված մեթոդին՝ քանդել Ռուսաստանը ներսից: Սպանվել է ՌԴ ԶՈՒ ռադիացիոն, քիմիական և կենսաբանական պաշտպանության զորքերի պետ, գեներալ-լեյտենանտ Կիրիլովը. հայտարարության մեջ նշվում է, թե իբր այդ գործողությունն արել է ՈՒկրաինայի անվտանգության ծառայությունը...

Եթե մենք ունենայինք գոնե մի փոքրիկ փշուր հասարակական գիտակցություն ասվածից, Ուկրաինայում, Վրաստանում և ամենուրեք կատարվող ամեն ինչում պետք է տեսնեինք, որ բոլոր հարցերը լուծվում են բացարձակ կամ, երբեմն էլ, հարաբերական ուժով, բայց՝ միայն ու միայն ուժով։

Բոլորով սկսում ենք վերլուծել «մեր սրտի վարչապետի և վարչապետուհու» ամուսնության հարցը և ներկայացնում ենք առաջարկներ. ա) նրանք ամուսնանում են ԶԱԳՍ-ում, բ) նրանք ամուսնանում են եկեղեցում, գ) նրանք ամուսնանում են և մեկում և մյուսում, ե) շարունակում են մնալ նույն կարգավիճակում:

Մենք հո գիտենք չէ՞, որ Թուրքիան Սիրիայում Ռուսաստանի անվտանգությանը և շահերին վերջին շուրջ 2 շաբաթվա ընթացքում լրջագույն հարված հասցրած պետություններից մեկն է, եթե ոչ նրանցից ամենագլխավորը: Ի՞նչ եք կարծում, եթե մենք դա գիտենք, Պուտինը չգիտե՞, Ռուսաստանը չգիտե՞… Իհարկե, գիտե, բայց Ռուսաստանի անվտանգային հրամայականները և աշխարհաքաղաքական շահերը պահանջում են դեռ շարունակել «սիրախաղը», առնվազն չգնալ լավ զինված (այդ թվում՝ արդիական և գերարդիական սպառազինությամբ), թվակազմով ՆԱՏՕ- ում երկրորդ, աշխարհում հինգերորդ բանակն ունեցող Թուրքիայի հետ ռազմական առճակատման: Բայց ես հավատում եմ, որ այդ օրը գալու է…

Որովհետև Ամանորին քիչ ժամանակ է մնացել, ճիշտ պահն է Ձմեռ պապին նամակ գրելու: Ես, իհարկե, Ձմեռ տատի եմ, բայց առայժմ մի երկու տարի ևս՝ ազատություն վայելող, մինչև թոռնիկներս նամակ գրել սովորեն...